Emails van Willem

(23-Oct-1996)
Bevroren adem

Hallo Frans,
Na nu ruim 2 weken op Ardery Island loopt het onderzoek aan de Antarctic Petrel op volle toeren. Ruim 60 beesten zijn gevangen, geringd en van een TIRIS transponder voorzien. Er staan 13 kunstnesten in de kolonie en de gegevens omtrent gewicht en individu stromen binnen. De vogels accepteren de kunstnesten vrijwel probleemloos en in enkele gevallen zitten er paartjes op. De echte broedperiode is pas in december, dit is het prebreeding seizoen. Eind oktober vertrekken de beesten enkele weken naar zee om te fourageren, om dan echt te gaan broeden. Ze zijn zeer plaatstrouw, dus zullen vrijwel zeker weer op de kunstnesten terug komen.

De e-mail gaat soms wat moeizaam, we moeten erg op ons energieverbruik letten. De combinatie mail-pc en de zender voor de datalink is soms net teveel als er een periode weinig wind en zonneschijn is. Verder kan het systeem niet gebruikt worden als er ook mensen met hun portofoon in het veld zijn, daar er interferentie tussen de beide zend-frequenties kan optreden. Veiligheid voor alles! Het mailen kost veel tijd door de trage 600 baud radio-verbinding, we zijn er echter wel heel blij mee. Ik gebruik Procomm als term.emulator en de tekst wordt veelal ge-uploaded naar de VAX computer in Kingston met het ASCII prot. Langere tekstfiles (meer dan halve pag.) geven daarbij problemen, waarschijnlijk door de beperkte buffer in het radiomodem. Ik moet daar nog een oplossing voor zoeken, voorlopig dus tekst in stukjes en beetjes.

De samenwerking met Jan Andries en Jeroen verloopt goed. De "apple's" blijken een redelijk comfortabele behuizing. Ik slaap en werk met Jeroen samen in een apple, terwijl In de apple van Jan Andries wordt gekookt en gegeten. De temperatuur-gradient in zo'n apple is bijzonder. Tijdens het koken is het op de vloer niet veel warmer dan +3 terwijl tegen het "plafond" de temp. wel +40 is. In de werk-apple is het op bodemnivo meestal enkele graden onder 0, en op hoger nivo 10 to 15 graden, dit dankzij ons kleine gaskacheltje. 's Nacht moet de kachel uit wegens CO gevaar. De temp. daalt sommige nachten dan zodanig dat je adem op het kussen bevriest. Op het reisburo, waar ik deze trip boekte heeft men daar over gezwegen ....

Ardery Island (Windmill Group)
66.17 Zuid - 110.32 Oost
ANTARCTICA

(31-Oct-1996)
Kunstgrepen

Hallo Frans,
Leuk dat je zo aktief met de Antarctica avonturen bezig bent, ik zal proberen zeer binnenkort weer een verhaaltje te posten. We hadden echter een energie-probleem door een defecte windmolen. Gelukkig met wat kunstgrepen kunnen oplossen zodat we weer wat meer "computer tijd hebben". Er worden hier soms 4 PC's gelijktijdig gebruikt, de belangrijkste is de PC voor het automatisch registreren van de gebeurtenissen op de, nu al 20, kunstnesten. Verder gebruiken we elk onze eigen PC voor allerlei andere zaken en dus voor de e-mail.

(2-Nov-1996)
Ondergesneeuwd

Beste Allemaal,
Een algemeen briefje voor een ieder die geïnterresseerd is in ons wel en wee. Ons veldwerk staat even op een wat lager pitje, het weer is niet al te best. Vannacht nog weer een paar cm sneeuw en door de wind toch te koud om lang buiten te zijn. Ook waren er erg weinig vogels vandaag zodat Jan en Jeroen er met moeite 1 hebben kunnen vangen.

Het plaatsen van nieuwe nesten gaat nu ook lastig omdat veel plekjes volledig zijn ondergesneeuwd. De nesten die er al stonden zijn voor een groot deel niet meer zichtbaar. Een enkele vogel graaft zich echter een tunnel door de sneeuw om er toch weer op te kunnen gaan zitten. We kunnen dit aan de registratie zien, omdat er dan plotseling weer een transponder wordt uitgelezen. Dit zijn erg leuke resultaten waar we heel blij mee zijn. De 13 sets op het z.g. Northern Plateau zijn onbereikbaar voor ons door de sneeuw, die de afdaling (en daarna vooral het weer omhoog klimmen) onmogelijk maakt. Heel erg is dat ook niet echt, omdat de Antarctic petrels daar vrijwel allemaal naar open zee zijn om pas over zo'n 3 weken weer terug te komen en hun ei te leggen. Voor die tijd zullen we zeker de mogelijkheid hebben gehad er heen te gaan.

Energie houdt de gemoederen hier aardig bezig, van "plenty energie" is bij ons zelf wel sprake, echter zowel de NUON als het Gemeentelijk Gas Bedrijf baren ons zorgen. Was het eerst de windmolen die een flinke sneeuwstorm met windkracht 9 niet overleefde, nu zijn we tot de ontdekking gekomen dat de 4 ons toebedeelde gasflessen (van die jongens van ruim 1.5 mtr hoog) bij ons huidige verbruik nog ruim voor Kerst leeg zullen zijn. We hebben onszelf nu dus maar op rantsoen gezet. Praktisch betekend dit o.a. geen kaastosties tussen de middag, binnen extra kleding aan, niet meer elke dag in een warm bad (haha), en als warmtebron meer gebruik maken van de "Tilly" een kerosine-lamp die naast veel licht ook warmte en soms een dikke walm produceert. Het aanslepen van nieuwe gasflessen vanaf Casey is t.z.t. misschien wel mogelijk, maar niet echt eenvoudig door het gewicht van de dingen en het bergparcour dat we moeten afleggen om van zee-nivo naar onze apple's te komen. Toch willen we b.v.de 100, door de kok van Casey gemaakte, deegbollen gedurende ons verblijf wel in onze oven tot brood gaan bakken. Dat gaat prima, alhoewel we de oven alleen in de "grill-mode" kunnen gebruiken. Het afbakken van de bodem doen we dan gewoon weer op het gaspitje.

Het windmolenprobleem heb ik voorlopig met wat kunstgrepen kunnen oplossen, de weggebrandde koperen sleepring verwijderd en een derde sleepring die eigenlijk voor de "massa" verbinding werd gebruikt maar als + aangesloten. Vast niet volgens de regels, maar we verwachten geen controle.

De Antarctische zomer nadert snel, niet dat de temperatuur daar altijd weet van heeft, maar het wordt 's nachts nauwelijks nog donker. In onze apple is dat overigens niet te merken, daar ik de 4 patrijspoort-vormige ramen veelal heb geblindeerd. De registratie-computer (DIGITAL HiNote) heeft n.l. een beeldschermprobleem sind ruim een week. Nauwelijks nog helderheid...... Digital-Service kon alleen melden dat zij in zo'n geval de gehele beeldscherm-klep vervangen, jammer heb ik nou net niet meegenomen.

Na jaren van trouwe dienst in de Noordelijke poolstreken, heeft m'n walkman vandaag ook de geest gegeven. Een eerste poging tot reparatie is mislukt, het ziet er niet best uit ..... Gelukkig kunnen we hier CASEY-FM ontvangen, ja ze hebben zowaar een eigen FM station waar een groot deel van de dag goede muziek te horen is, zonder diskjockeys! Maar het eigen muziekje was toch ook wel fijn.

Naast de stormvogels en skua's (jagers) zien wqe de laatste tijd ook steeds meer andere dieren. Vlak voor de kust op het zeeijs zijn op soms minder dan 40 mtr afstand kleine groepjes Weddell zeehonden te zien. Niet ver van hier werpen zij hun jongen. Voor de Casey-people een geliefde bestemming voor een "jolly" in het weekend. Ook zien we nu regelmatig groepjes Adelie-penguins op het ijs. Op o.a. Odbert-Island is een kolonie waar ze naar op weg zijn. Ze lopen in processie achter elkaar om vervolgens in groepjes samen te scholen en het vervolg van hun tocht te bespreken. Een aantal werpt zich dan op de buik om al glijdend met een werkelijk enorme snelheid de reis te vervolgen.

Uitstapjes buiten het eiland zitten er voor ons nog niet in, het zeeijs is zeer onbetrouwbaar. De wind moet het ijs naar open zee blazen voordat er mogelijkheden zijn om ons met een rubberboot vanaf Casey te bezoeken. Dat wordt langzaam aan wel tijd, want de ons toebedachte biervoorraad is vrijwel uitgeput. We hebben de overstap naar Light Beer al gemaakt en zullen volgende week de vruchtensappen moeten gaan ontdooien.

Elke dag hebben we twee keer verplicht radiokontakt met Casey, 's avonds om 19:00 uur krijgen we o.a. het weerpraatje te horen. Een groepje van 3 meteorologen bestuderen met zeer geavanceerde apparatuur en de hulp van satelliet en weerballon permanent het weer in deze regio. De vooruitzichten zijn voor de komende dagen: max. temp -6, bewolking, kans op sneeuw en windsnelheden tussen 15 en 25 knopen (4-6 Beaufort). Op de internet-site van de Antarctic Division is o.a. een bijna realtime overzichtje van de weersituatie op Casey te vinden.

Ik hoop jullie weer een beetje bijgepraat te hebben en zal binnenkort weer wat van ons laten horen, voor nu groeten en tot schrijfs.

(5-Nov-1996)
Rayonhoofden en Melbournecup

Het is overal hetzelfde, Friesland of Antarctica, een pot nat. De rayonhoofden vergaderen hier. Eigenlijk al vanaf wij op het eiland zijn, worden de mogelijkheden voor een bezoek vanaf Casey aan Ardery-Island bekeken, afgewogen en vervolgens afgelast. Een bezoek aan het eiland is een combinatie van een aantal sporten, zo daar zijn: ijsklimmen, om van het vasteland op het zeeijs te komen; touwtrekken, om vervolgens ook nog twee zware rubberboten mee te krijgen en dan uiteindelijk een rubberboatrace naar Ardery. Jan Andries, het rayonhoofd Ardery-Island, schat ook vanmorgen de kansen op een bezoek niet hoog in, overleg met Christian op Casey lijkt dat te bevestigen. Het sneeuwt, het zicht is slecht en het is enorm bewolkt. Echter, de weermensen op Casey voorspellen een mooie dag en men besluit de voorbreidingen te starten.

Vandaag wordt de Melbourne Cup (heeft iets met paarden te doen ..) gehouden, een evenement in Australie waar bijna iedereen vrijaf voor krijgt. Ook de mensen op Casey hebben een vrije dag, maar toch is er wel animo om naar Ardery te gaan en te assisteren bij de logistiek die er voor nodig is. Als alles gereed is, blijkt het weer inderdaad ook steeds beter te zijn geworden, zodat men met 2 boten vertrekt.

Binnen 10 minuten is men bij het eiland, en m.b.v. touw en klimuitrusting klimt men vanuit de boten tegen een 2 meter hoge ijsrand op. Het is fijn om na een maand met z'n drieen weer eens andere mensen te zien en te spreken, vooral als men onze boodschappenlijst ruim heeft meegenomen. Naast 6 broden, 2 zonnepanelen, waterdichte handschoenen, hout om de werkbladen wat te verstevigen heeft men 2 trays bier p.p. meegenomen en tevens 8 ltr rode wijn. We kunnen weer even! Gezamelijk zeulen we de boodschappen tegen de sneeuwhelling op en kom ik tot de konclusie dat bier drinken me beter afgaat dan het op een sleetje voorttrekken. Bij de apples aangekomen "nemen we er een" en vertellen we wat over de werkzaamheden. Lang kan men niet blijven, want het weer kan snel veranderen en bovendien is er vanavond op Casey nog Melbourne Cup feest met een "penguin-race".

Later die avond worden wij via de radio uitgenodigd mee te doen met de race en een jockey te kiezen die voor ons de race zal rijden, Chris, de man die ons uitnodigt zal zelf niet meer echt goed als jockey presteren, dat kunnen we zo wel horen. Voor hem is het feest al even aan de gang. Ieder van ons vraagt iemand op Casey jockey te zijn, en in de loop van de avond en anders morgen zullen we de uitslagen wel binnen krijgen ..... Jeroen weet ons uit te leggen dat een dergelijke race iets is met touwtjes en houten figuurtjes waar men de hele avond verder zoet mee is .......

Jan schrijft deze avond nog een extra editie van de enige echte Ardery Blizz, onze lokale e-mail krant, voor het prikbord op Casey en andere geïnterresseerden. Speciaal bedanken we daarin de mensen die ons vandaag bezochten en hen die hielpen dat mogelijk te maken.

Nieuwe belevenissen stormen letterlijk op ons af ....... De weersverwachting voor a.s. donderdag/vrijdag is een storm met windsnelheden van 60 tot 80 knopen en uitschieters tot 100. Onze schaal van Beaufort laat het bij windkracht 12 officieel afweten, hetgeen overeenkomt met 65 knopen ...... De extended Beaufort-schaal wijst in zo'n geval dan kracht 16 .... orkaan. Meteorologen zijn ook maar mensen en kunnen fouten maken, of ze het deze keer goed hadden horen jullie binnenkort!

(6-Nov-1996)
Walkman gerepareerd

Hoi Frans,
Het begint aardig te lopen met de publiciteit! Ik ben weliswaar een geboren Arnhemmer, maar nu toch ook een beetje Westervoorter (der?). Nou ja, ze maken er vast iets moois van. Leuk dat ook in warme streken iets over ons gelezen kan worden.

De walkman doet het weer (voorlopig). Wel heb ik vrijwel alle kunstof klipjes die het ding ooit tot een geheel maakte naar de knoppen geholpen. (Kunststof kan slecht tegen kou en breekt dan direkt). Maar hij "hangt" nog in elkaar en doet het!

Het lawaai op een popconcert is denk ik een van de meest schrille contrasten met de situatie hier. Bij windstilte kan het werkelijk stil zijn, zoals in Nederland nergens meer voorkomt. Wel goed voor je oren, echter t.z.t. zal wat meer Herrie om me heen toch ook wel weer fijn zijn.

(7-Nov-1996)
Vertraging?

Zojuist bereikt ons het bericht dat de Aurora Australis minstens 10 dagen vertraging heeft door motorproblemen en zwaar ijs. Wat dit voor ons gaat betekenen is nog niet duidelijk, maar ik zal je op de hoogte houden. Bij vorige problemen werd wel een ander schip ingezet, hoe het nu loopt wachten we maar af.

(10-Nov-1996)
De sneeuwpan

Hoe een gasfles het luchruim kiest ..... Ik schreef het de vorige keer al, er werd storm verwacht. Wat doe je dan .... Sjouwt je rugpijn aan stenen om de "buitenboel" zodanig te verzwaren dat het blijft waar het is. We hebben nogal wat buitenboel, enkele tientallen aluminium transportkisten waar o.a. de kunstnesten, energie-systemen en weerstations in vervoerd zijn. Een deel daarvan heeft inmiddels een andere bestemming en wordt nu opgesierd met teksten als "klieken kist", "kadavers", "niet populaire etenswaar" e.d.. Behalve de kisten staan er met name rond de "keuken-apple" (tevens Jan zijn werk/slaap verblijf) nogal wat kartonnen dozen met etenswaar, voornamelijk ingeblikt. Al dit spul lijkt redelijk zwaar, maar hebben we toch nog van extra stenen voorzien. Voor enkele grotere aluminium kisten leek de onlangs leeggeraakte 1.5 meter lange gasfles een prima ballast (toch gauw zo'n 40 kg), zeker met wat extra stenen ernaast tegen het rollen was ik hier wel tevreden over.

Wetenschappers willen alles meten, zo ook Jeroen die hier min of meer het KNMI vertegenwoordigt. Met behulp van High-Tech automatische weerstations meet hij op enkele lokaties o.a. temperatuur, stralingswarmte, windkracht-en richting. Daarnaast gebruikt hij een grote keukenpan om neerslag in de vorm van sneeuw te meten. De gevallen sneeuw wordt dan op het gaspitje gesmolten en de hoeveel heid water gemeten. De sneeuwpan staat strategisch opgesteld met enkele grote stenen eromheen.

Welnu, de voorspelde storm kwam dan toch uiteindelijk en in de apples klonk het alsof we werden gezandstraald. Alhoewel de voorspelde windkracht van 80 knopen met uitschieters tot 100 niet werd bereikt, was ik toch blij dat de apples met een aantal zware staalkabels aan omliggende rotsen zijn vastgemaakt. Enorme hoeveelheden sneeuw werden verplaatst. Er bleek nog meer te zijn verplaatst ........ De volgende ochtend, het stormde nog steeds behoorlijk, miste Jeroen zijn sneeuwpan. Zoeken in de directe omgeving leverde niets op. Een korte inspectie van de andere spullen leek op zijn plaats, we misten echter zo te zien verder niets ...... Alhoewel, de gasfles, we misten hem niet maar hij lag niet meer op de kisten maar minstens 10 meter er vandaan. Erheen rollen was door de vele stenen niet mogelijk, hij moest hebben gevlogen ............ Jeroen miste zijn sneeuw-meetinstrument en dat zat hem niet lekker. Na een tijdje zoeken, onderaan de sneeuwhelling kwam hij terug met het bericht het ding te hebben zien liggen. Als door een wonder was de pan vlak voor de ijsrand blijven liggen. Enkele meters verder en hij was in zee verdwenen. Touw en veiligheidsgordel waren nodig om er bij te komen, we startten operatie "rescue sneeuwpan" een mooi verzetje op de "binnen-zit" dag. Gedrieën dalen we de snow-drift af en eenmaal ter plekke zekeren we een lang touw om een rotsblok. Het is Jeroen zijn pan, dus hij mag aan een gordeltje verder naar beneden tot aan de ijsrand. Het verloopt probleemloos en levert ons wat aardige plaatjes op. De pan is niet meer rond, maar nog goed bruikbaar. Jeroen zal er een betere plek voor zoeken en er voortaan ook maar wat flinke stenen in doen ......

Voordeel van harde wind is het verdwijnen van het zeeijs. Enorme stukken worden losgeslagen en drijven naar open zee. Dit geeft t.z.t. meer mogelijkheden om het eiland eens te verlaten, om b.v. naar Casey te gaan. Het is inmiddels al ruim 14 dagen geleden dat ik me echt heb kunnen wassen, ik (en met mij de geachtte collega's) voldoen mogelijk niet meer aan de minimumwens om "socially clean" te zijn. Een zonnige dag, of beter een douche op Casey, zou uitkomst kunnen bieden.

Het loopt tegen etenstijd en vandaag aan mij de eer te koken, ik denk maar macaroni met een tomatensaus, ui, ham e.d. Omdat het Zondag is heeft Jeroen iets voor bij de koffie, vanavond, gebakken ik ben benieuwd, maar Jeroen's kookkunst kennende zal het zeker smaken.

Email #1-#10

Email #18-#20