 |
 De
Gelderlander |
|
| De
Gelderlander |
Bron: de Internet-editie van De Gelderlander van 31 oktober 1996
Door onze verslaggeefster
ARNHEM - 'Sex in the freezer, waar je maar zin in hebt. De mannen
hebben het er zwaar mee. Ik zag er eentje die na zijn hoogtepunt voorover
van het vrouwtje met zijn kop in de sneeuw tuimelde en zo een tijdje zwaar
puffend op zijn kop moest bijkomen voordat hij zijn waardigheid hervond.'
Het gaat hier niet over een nieuwe ontwikkeling in de SM-seks. Maar om de
berichten die een Hollander vanaf Antarctica naar zijn vaderland verstuurt
over het onderzoek naar vogels. Willem van der Veer, werkzaam bij het
Instituut voor Bos- en Natuuronderzoek in Arnhem, bivakkeert met twee
wetenschappers vanaf september dit jaar tot januari 1997 op de zuidpool. Op
de verlaten sneeuwvlakte zijn zij vrijwel afgesneden van de buitenwereld.
Slechts middels een zaktelefoonverbinding die signalen verstuurt naar een
satelliet, kan het trio contacten onderhouden met de buitenwereld.
Tenminste, als er genoeg zon en wind is.
Kunstnesten
Westervoorder Willem van der Veer en zijn collega's zitten op Ardery Island,
hemelsbreed tien kilometer van de dichtstbijzijnde mensen vandaan. Van der
Veer bouwt er kunstnesten en doet onderzoek naar de ontwikkeling van de daar
broedende Antarctische stormvogels. Volgens zijn vrouw Ans is het de eerste
keer dat het in zo'n situatie mogelijk is om via Internet contact te hebben.
Ans van der Veer: "Omdat de vestiging in zijn eigen energie moet voorzien,
loopt dit ook wel eens mis. Als er te weinig wind is geweest voor de
windmolen en te weinig zon voor de zonnepanelen zijn de accu's niet vol
genoeg."
Adem
Dat is voor de verbinding lastig, maar ook voor het leven van Willem van der
Veer. Zo mailde hij naar zijn Arnhemse vriend Frans Goddijn: 'Als 's nachts
het kacheltje uit is, bevriest de adem op het hoofdkussen en het blijkt -45
graden Celsius bij een haastig bezoek aan het buitentoilet.' Goddijn: "Toen
we veertien waren, hadden we elkaar nog nooit gezien maar we hadden contact
via een bakkie. De illegale voorloper van Internet eigenlijk. Hij heette
Zodiac en ik Charlie Brown. Nu we veertig zijn, houdt hij me via het
-legale- Internet op de hoogte van de gebeurtenissen op Antarctica." "Het
moeten altijd korte berichten zijn", aldus Goddijn. Uit een korte berekening
blijkt dat het verzenden van een bericht, dat in de bewoonde wereld een
minuut duurt, richting Ardery Islands zo'n 48 minuten kost. "Als je dus
uitgebreide berichten verstuurt, ligt de hele verbinding daar plat. Met z'n
allen kerstkaarten versturen via het net heeft dan tot gevolg dat de lijn
tot het eind van de periode bezet is."
Telefoon
De telefoonverbinding, waarop ook Internet is aangesloten, is het enige
contact naar de bewoonde wereld. De telefoon wordt ook gebruikt voor gewone
gesprekken. Van der Veers vrouw mag één maal per week, of soms nog
minder, met hem spreken. Niet vaker want de lijn is slecht en de gesprekken
verstoren het werk daar. Verder stuurt zij e-mailtjes. Van deze mogelijkheid
wist zij zelf niet zo veel. Haar zoon van elf maakte haar wegwijs in deze
digitale wereld. Slechts eenmaal is het mogelijk om per post iets te
versturen. "Die brief ontvangt hij pas als het schip hem eind december weer
van het eiland haalt. Deze week moet die op de post."
Lezenswaardig
De verhalen die van Van der Veer en zijn compagnons versturen, zijn volgens
Goddijn lezenswaardig. Daarom zette hij ze op Internet. "Lees maar", zegt
Goddijn. Voorbeeld: bij een vrieskou van 45 graden onder nul wil Van der
Veer het stoepje voor hun kleine iglo's sneeuwvrij houden voor minder
validen. 'Zout moet er gestrooid worden op last van de gemeente, we hebben
juist gisteren het eerste zout in onze voorraad gevonden... vier zakjes van
vier gram. Wij zijn dus op zoutloos dieet.'